Recensie: Lampje

10 december 2018

Titel: Lampje
Auteur: Annet Schaap
Uitgeverij: Querido Kinderboeken
Genre: Jeugdliteratuur 
Bladzijdes: 328
Uitvoering: Hardcover
ISBN: 978-90-451-2037-9
Prijs: 16,99
Sterren: 4/5

schaap_lampje-header

Annet Schaap (1965) is geen onbekende in (kinder)literatuurland. Zo verzorgde ze de illustraties van honderden kinderboeken. Haar kenmerkende tekenstijl is te vinden in het werk van onder andere Francine Oomen (Hoe overleef ik?), Janneke Schotveld (Superjuffie) en Jacques Vriens. In 2017 debuteerde ze als schrijfster met haar boek Lampje. Het boek werd zeer succesvol onthaald en won maar liefst drie kinderboekenprijzen. Hoog tijd voor mij dus om Lampje in de schijnwerpers te zetten met een recensie!

Lamp stuk, zeven jaar ongeluk

Lampje voert de lezer mee naar een klein schiereiland. Emilia, ook wel Lampje genoemd, is de dochter van een vuurtorenwachter. Samen met haar vader zorgt ze voor het op tijd waarschuwen van de schepen op zee. Tijdens een huiveringwekkende storm gaat het echter mis. Een schip vergaat op de klippen voor het kustdorpje en Lampjes vader moet voor straf zeven jaar opgesloten zitten in zijn vuurtoren. Lampje wordt uit huis geplaatst en komt terecht in het Zwarte Huis. Zoals de naam al aangeeft, huist hier niet veel goeds…

Schaaps debuut doet denken aan Lindgren en Andersen

De jarenlange ervaring van Schaap met kinderboeken is in haar debuut duidelijk merkbaar. Van het sprookjesachtige plot tot de illustraties is het boek doordacht, ingetogen en kleurrijk neergezet. De veelheid (en verscheidenheid) aan personages worden door Schaap allemaal net genoeg uitgediept. Zo geeft ze huishoudster Martha, monsterlijke Edward en de vriendelijke meneer Rozenhout een duidelijk doel in het verhaal. Haar schrijfstijl en de – bij vlagen – surrealistische sfeer in Lampje doen denken aan klassiekers van Astrid Lindgren (Pippi Langkous) en Hans Christiaan Andersen (De kleine zeemeermin).

Lampje is vol van diversiteit, beeldende zinnen en spitsvondige metaforen

Qua thematiek past Lampje perfect binnen de huidige maatschappij waarin diversiteit steeds meer wordt omarmd. Lampje leert met een onbevooroordeelde blik de wereld in te kijken (met of zonder piraten verrekijker). Schaaps debuut bevat daarnaast een gezonde dosis vriendschap, familie, liefde en hoop. Maar wat het meest opvalt, zijn Schaaps beeldende volzinnen en spitsvondige metaforen. Een boek dat van start gaat met een schiereiland ‘dat als een losse tand aan een draadje’ aan het vasteland kleeft en vaderlijk advies verwoord als: ‘Schuld is een rot ei dat heen en weer gegooid wordt. Niemand wil de smurrie over zich heen krijgen’ móet (voor)gelezen worden.

2
Geef een reactie op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Abonneer  
nieuwste oudste
Abonneren op
Niek
Niek

En wat extra interessant van dit boek is dat het zowel door kinderen als volwassenen massaal omarmd is. Ik was er ook zeer van gecharmeerd en nu ik je bespreking lees, heb ik gelijk zin om het te herlezen.

%d bloggers liken dit: