Recensie: Opstaan, aankleden, niet doodgaan

7 mei 2018

Titel: Opstaan, aankleden, niet doodgaan
Auteur: Hanna Bervoets
Uitgeverij: Atlas Contact
Genre: Column
Bladzijdes: 234
Uitvoering: Paperback
ISBN: 978-90-254-4186-9
Prijs: 9,99
Sterren: 4/5

opstaan aankleden niet doodgaan-header

Hanna Bervoets is inmiddels geen onbekende in literatuurland. Met haar romans (meest recente: Fuzzie , 2017) laat ze haar lezers de grenzen opzoeken tussen literatuur en wetenschap door ze een experiment à la Black Mirror voor te schotelen. Naast romancier had Bervoets ook jarenlang haar vaste column in Volkskrant Magazine. Een selectie van deze columns werd in 2013 gebundeld in Opstaan, aankleden, niet doodgaan.

Het begint met een detail

Van het afluisteren van conversaties in de trein, het ontleden van sociale regels tot de nostalgie van de jaren ’80 en ’90. Bervoets begint haar column met een klein detail dat ze vervolgens uitvoerig en vol humor uitwerkt. Wie kent niet het gedoe om met vrienden na een avondje terras de rekening te delen? (uit: Rekening). Of het moment waarop jij en je gesprekspartner elkaar op een borrel niets meer te zeggen hebben? (uit: Benoemen). Om nog maar te zwijgen van het type mensen dat je tijdens een museumbezoek steevast weer tegenkomt (uit: Museumduo’s).

Herkenbare momenten onder een psychologisch filter

Bervoets neemt deze en andere momentjes onder de loep en legt er een psychologisch filter overheen. Door haar originele en intelligente blik krijgt een doodgewone situatie ineens een heel andere kant. En dat je ook als twintiger al mag vinden dat vroeger toch echt alles beter was, blijkt wel uit de columns waarin Bervoets terugblikt op allerhande dingen uit haar (en misschien ook wel jouw) jeugd. Zo komen onder meer de Spice Girls, Bassie en Adriaan, Backstreet Boys en de Hitkrant aan bod. Zelfs een gewoon bezoekje aan de supermarkt krijgt zo ineens een heel ander doel, en blijken de Lions en Nuts in de tussentijd toch hun comeback weer te hebben gemaakt.

Opstaan, aankleden, niet doodgaan is niet makkelijk weg te leggen

Omdat columns korte stukjes proza zijn die samen geen lopend verhaal vormen, is de bundel ideaal voor op reis of om snel even voor het slapen in verder te lezen. Het enige minpuntje aan Opstaan, aankleden, niet doodgaan is wellicht het feit dat de verhaaltjes zo herkenbaar, grappig en fijn zijn geschreven, dat je het niet makkelijk weg kúnt leggen.

Geef een reactie op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Abonneer  
Abonneren op
%d bloggers liken dit: