Wat las ik vroeger: deel 4Leestijd: 2 min.

1 augustus 2016

Vandaag zal ik in deel 4 van de ‘wat las ik vroeger’-reeks vertellen over boeken in het genre drama. Eerder behandelde ik al de genres griezelverhalen, fantasy en detective/misdaad.

Het eerste boek dat in mijn gedachten springt bij dit genre is Spijt! van Carry Slee. Ik las dit boek in één van de laatste jaren van de basisschool en ik weet nog dat ik het best wel heftig vond. Na Spijt! las ik meer boeken van Carry Slee, waarin veel lastige thema’s aan bod komen, maar Spijt! is mij altijd goed bijgebleven. Het vertelt het verhaal van Jochem, hij zit in de brugklas en wordt gepest. Ook op mijn school werd in die tijd aandacht besteed aan pesten, het is iets wat dichtbij komt omdat iedereen (helaas) wel iemand kent die is gepest. Wat ik goed vind aan het boek is dat het, naast de gepeste persoon en de pester, ook de nadruk legt op de niet-pester en wat zo iemand mogelijk kan doen (of niet doet en daar spijt van krijgt). Zou het een verschil maken om tegen een pester in te gaan? Of is de afloop toch onomkeerbaar? Ik weet niet of ik mezelf deze vragen toen ook stelde en natuurlijk is de situatie in Spijt! best wel heftig (maar jammer genoeg niet ondenkbaar), maar het laat goed zien dat pesten zinloos is en iemands leven verwoest.

Het volgende boek is Hoe overleef ik de brugklas? uit de “Hoe overleef ik”-serie van Francine Oomen. Ik was fan van deze boekenserie en ze werden erg bekend in de periode dat ik zelf ook in de brugklas zat, dus dat kwam goed uit. Daarnaast was deze serie een goede afwisseling voor de wat zwaardere boeken van Carry Slee omdat het ‘problemen’ wat luchtiger behandelt en het veel humor bevat. In Hoe overleef ik de brugklas? gaat de hoofdpersoon, Rosa van Dijk, zoals de titel al doet suggereren, naar de brugklas. Maar hoe overleef je die? Tja, dat vroeg ik me toen natuurlijk zelf ook af! In het boek staan verschillende ‘survivaltips’ waarvan ik niet meer weet of ik ze daadwerkelijk heb toegepast, maar het was wel leuk om een boek te lezen over iets wat je op dat moment bezighoudt. En voor ik het wist zat ik alweer in het tweede jaar!

Het laatste boek dat ik hier wil noemen is Blauwe plekken geschreven door Anke de Vries. Judith, de hoofdpersoon, zit in groep 8 en woont samen met haar moeder en broertje Dennis in Den Haag. Haar ouders zijn gescheiden. Judith’s leven is geen pretje, want Blauwe plekken gaat over kindermishandeling. Ook dit boek las ik in één van de laatste klassen van de basisschool en vond ik wederom heel heftig om te lezen waardoor het zeker een plaats in deze post verdient.

Dit was het voor nu, in deel 5 zal ik weer een ander genre bespreken!

1
Geef een reactie op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Abonneer  
nieuwste oudste
Abonneren op
Anne Elise

Net een tijdmachine dit, wat leuk! Ik heb deze boeken ook gelezen, al staan ze me niet allemaal héél helder meer bij.. Maar Rooz was inderdaad een fijn ‘tussendoor-boek’ gezien ik ook graag boeken las zoals die van Carry Slee. Blauwe plekken staat me alleen iets beter bij dan het werk van Carry Slee, vooral omdat Carry zó veel omstreden thema’s besprak dat de verhalen in mijn hoofd nu één brei vormen. Ik ga even in de andere posts van deze reeks neuzen, ik heb zo het gevoel dat ik nog heel wat meer bekends ga tegenkomen 🙂

%d bloggers liken dit: