In The Nightmare Before Christmas van Tim Burton is Jack Skellington als Pumpkin King van Halloweenland het brein achter de meest griezelige dag van het jaar. Maar na jarenlang mensen de stuipen op het lijf te hebben gejaagd wil hij wel eens iets anders. Tijdens een wandeling stuit hij op gekleurde deuren gekerfd in het hout van enkele bomen in het bos. Jack belandt in het kleurrijke Christmas Town waar hij een plan bedenkt hoe hij zijn leven weer wat spannender kan maken. Hij is het zat om door iedereen te worden gevreesd met zijn huiveringwekkende ‘tricks’. Als hij nu eens één keer Santa zou zijn, verantwoordelijk voor de magie van kerst en het brengen van cadeautjes, zou hij dan ervaren hoe het is om door iedereen te worden geliefd?

Stick Boy, Match Girl en Pin Cushion Queen. Het zijn enkele excentrieke personages uit The Melancholy Death of Oyster Boy & Other Stories van Tim Burton. Deze naam behoeft nauwelijks meer introductie; met zijn eigenzinnige gotische stijl is Burton een icoon in de filmwereld. Personages met lange, dunne lijven, grote ogen en bleke gezichten spelen de hoofdrollen in zijn duistere stop-motion en liveaction films. Op het witte doek komt zijn grillige stijl – ook wel ‘Burton-esque’ genoemd – goed tot zijn recht. Maar hoe zit dat op papier? Aan de hand van drieëntwintig korte verhalen neemt Burton de lezer mee in zijn macabere wereld. De verhalen zijn op rijm en houden het midden tussen microfictie en poëzie. De bundel is voorzien van zowel kleur als zwart-wit illustraties van Burton die de griezelige sfeer nog wat extra benadrukken.

De wereld is een chaos in De Ongeschreven Wet als Richard Rahl zich gedwongen stort op zijn nieuwe taak. Met zijn team van slaven tracht hij de mannen van Keizer Jagang te verslaan in een ruw Ja’La toernooi – een spel op leven en dood. De aanwezigheid van Kahlan Amnell én tovenares Nicci als prominente gevangenen van de Imperiale Orde herinneren hem dagelijks aan zijn andere taak: het redden van de Nieuwe Wereld. Nu de akkoorden magie hebben geïnfecteerd, Ketenvuur herinneringen wist, Jagang de Kistjes van Orden in handen heeft en de Imperiale Orde samenwerkt met de krachtige Zusters van de Duisternis, is de ondergang van de Nieuwe Wereld haast tastbaar geworden. De Imperiale Orde staat voor de deuren van het Volkspaleis in D’Hara waar een strijd losbarst tussen Jagangs leger, machten uit de Onderwereld en D’Haraanse soldaten. Alsof dit nog niet genoeg is, heeft Richard geen toegang tot zijn gave. Zijn zwaard is verdwenen en Zedd, Nathan, Ann en Verna tasten samen met Mord-Sith Cara in het duister over de profetie.

Wanneer John ‘Richard’ Papen in de jaren tachtig wordt toegelaten tot Hampden College is hij gelijk onder de indruk van het select groepje studenten Oudgrieks van de charismatische docent Julian Morrow. Richard is opgegroeid in Plano, Californië en van eenvoudige komaf – de toelating tot het elitaire Hampden College, dat hij door ‘een speling van het lot’ ontdekte, omschrijft hij als een ‘loopgravenoorlog vol patstellingen’. Hoewel hij aanvankelijk van plan was geneeskunde te studeren, heeft hij er alles voor over om ook bij dit groepje ‘uitverkorenen’ te horen. Na enkele pogingen lukt dit hem en wordt hij gestaag opgenomen in het eliteclubje dat bestaat uit Edmund ‘Bunny’, Francis, Henry en tweeling Charles en Camilla. De verborgen geschiedenis van Donna Tartt wordt verteld vanuit Richard die zich al vroeg in de roman ontpopt als onbetrouwbare verteller: ‘Dit is de enige geschiedenis die ik ooit zal kunnen vertellen.’ Hij is een observator die zich ophoudt aan de zijlijn van een van de twee gruwelijke moorden die worden gepleegd onder invloed van een dionysische roes.

Engeland, 1914. Sidney Ellwood en Henry (‘Heinrich’) Gaunt zijn twee leerlingen van het fictieve Preshute, een Britse kostschool in de historische streek Wiltshire. Sinds een tijdje is de veelgelezen schoolkrant The Preshutian geen blad meer vol onschuldige nieuwtjes en anekdotes, maar de plek waar ze kunnen lezen welke jongens tijdens de loopgravenoorlog in België en Frankrijk zijn gesneuveld, aan verwondingen zijn overleden of gewond zijn geraakt. In Door het grote vuur van Alice Winn is het contrast tussen de gruwelen van de oorlog en het kostschoolleven van de puberende jongens vol intriges, bravoure en fascinatie voor literatuur en Oud-Griekse teksten aanvankelijk groot. Tegen de achtergrond van de woedende Grote Oorlog voeren Ellwood en Gaunt ieder hun eigen strijd wanneer ze gevoelens voor elkaar krijgen die ze niet kunnen uitspreken. Ellwood beroept zich op literaire citaten en eigen dichtwerk om zijn emoties op cryptische wijze een plek te geven, terwijl Gaunt de muur rond zijn toch al zo gesloten aard nog hoger metselt. Als de positie van Gaunts van oorsprong Duitse familie in Engeland hachelijker wordt, meldt hij zich voor militaire dienst bij het plaatselijke Rekruteringskantoor. Niet lang daarna volgt Ellwood hem naar het front.

‘In mijn droom herstelden alle ingestorte plafonds zich boven ons hoofd. De vlammen verdwenen weer in de bommen, die omhoog schoten, terug in de buik van het vliegtuig waarvan de propellers achteruit draaiden, net als de secondewijzers van de klokken overal in Dresden, maar dan sneller.’ Oskar Schell verliest in Extreem luid & ongelooflijk dichtbij van Jonathan Safran Foer zijn vader bij de aanslagen van 11 september 2001. Twee jaar later vindt hij in een vaas tussen zijn vaders spullen een geheimzinnige sleutel. Oskar is ervan overtuigd dat zijn vader hem met deze sleutel iets wil vertellen. Maar dan zal hij wel eerst het slot moeten zien te vinden – geen makkelijke opgave in een wereldstad waar ‘elke 2,777 seconden een nieuw slot wordt geboren’! De jongen, in therapie en duidelijk nog getraumatiseerd door het ingrijpende verlies van een papa die ‘slimmer was dan de New York Times’, laat zich niet weerhouden. Hij zet een speurtocht op dwars door New York die hem in contact brengt met eigenaardige personages. Allemaal dragen ze donkere gebeurtenissen uit het verleden met zich mee en hebben ze geleerd met hun verdriet om te gaan. Wat begint als een zoektocht naar het slot waar zijn…

Of prins Patroclus en de snelvoetige Achilles nu vrienden of geliefden waren, laat Homerus in zijn beroemde epos Ilias in het midden. Madeline Miller hakte deze knoop wel door en laat de liefde tussen de twee jongens in haar hervertelling Een lied voor Achilles langzaam, maar onomwonden opbloeien. Als Patroclus als kind per ongeluk een leeftijdsgenoot doodt, is zijn vader – koning Menoetius – genoodzaakt om hem te verbannen. Patroclus vindt onderdak bij Peleus, koning van Phtia en de echtgenoot van de machtige zeenimf Thetis. Hier ontmoet hij de knappe Achilles die voorbestemd is om een Griekse held te worden en daarnaast prachtig kan zingen en spelen op zijn lier. Patroclus is onder de indruk en lijkt in niets op Achilles; hij is niet knap, kan niet goed vechten en is ook niet bepaald muzikaal. Toch besluit Achilles, tegen het advies van zijn moeder Thetis in, juist hém als vaste metgezel te kiezen. De twee tienerjongens gaan in de leer bij de centaur Chiron en wanneer Achilles mag kiezen tussen een lang, maar obscuur leven of een kort leven en eeuwige roem kiest hij voor de roem die hem naar Troje leidt.

In All fours van Miranda July, vertaald door Lydia Meeder en Gerda Baardman, besluit een succesvolle kunstenares in allerijl haar dagelijkse sleur te doorbreken. Ze laat man en kind – Harris en Sam – achter en vertrekt met de auto van Los Angeles naar New York om daar, omringd door vrienden, kunst en chique feesten, haar vijfenveertigste verjaardag te vieren. New York bereikt ze echter niet. Net zo snel als ze vertrok, rijdt ze de snelweg af om een halfuur verwijderd van haar huis een motelkamer te betrekken. Ze laat de kamer door een aspirerende binnenhuisarchitecte renoveren tot een boudoir en raakt verwikkeld in een (slow burn) romance met een getrouwde dertiger onder het mom van: ‘Als je alleen maar op doorreis was, kon je met iedereen een praatje maken.’ Zoals ze de inhoud van haar carrière in gesprekken met onbekenden behendig omzeilt, veinst ze voor haar gezin haar 4400 kilometer lange roadtrip naar New York – inclusief aanvankelijke opgetogenheid, moeheid en heimwee. Immers: je bent een Bestuurder of je bent het niet. Met één vraag van Sam (‘Mag ik New York zien?’) wordt de roes van onvervulde dromen en verlangens waarin de kunstenares haar midlifecrisis – specifieker nog: (peri)menopauze –…