Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children: lieflijke fantasy-film met een cultrandje

6 oktober 2016

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children, een verfilming van het gelijknamige eerste boek uit de trilogie van Ransom Riggs, is de nieuwste ‘dark fantasy’ film van Tim Burton die sinds een week in de bios draait. Wat vond ik er van? Lees snel verder!

De zestien-jarige Jacob (Jake) Portman (Asa Butterfield) woont met zijn ouders in Florida. Op een dag is zijn opa, Abe, spoorloos verdwenen en Jake gaat meteen op pad om hem te zoeken. Al snel vindt hij zijn grootvader in een nabijgelegen bos waar allemaal gevaarlijke monsters (Hollowgasts/Hollows) rondlopen. Opmerkelijk is dat zijn opa geen ogen meer heeft, zijn oogkassen zijn zwart en leeg terwijl hij zijn laatste woorden uitspreekt: “de vogel, de loop en 3 september.”

Deze gebeurtenis heeft veel impact gemaakt op Jake, hij had een goede band met zijn opa die hem vroeger vreemde verhalen vertelde over een tehuis waar hij tijdens de oorlog zijn jeugd heeft doorgebracht. Bovendien voelt Jake zich een buitenbeentje in Florida – hij heeft geen vrienden en na het incident kan hij het maar moeilijk accepteren dat de verhalen van zijn opa slechts verzinsels zijn. Tijdens een therapiesessie besluiten Jake en zijn vader, onder aanmoediging van de psychiater, op reis te gaan naar Cairnholm, een (fictief) eiland in Wales. Volgens Abe is daar het tehuis gevestigd en nadat Jake een oude brief van zijn opa in handen krijgt, twijfelt hij er niet aan dat de verhalen echt zijn. Bovendien wil hij niets liever dan de raadselachtige laatste woorden van zijn opa oplossen.

Eenmaal aangekomen op het stormachtige eiland gaat Jake op onderzoek uit. Al snel lukt het hem om het tehuis en hun eigenaardige bewoners te vinden. Wanneer hij de plek betreedt is het huis echter een ruïne omdat het tijdens de Tweede Wereldoorlog is gebombardeerd door de nazi’s. Jake weet toch in contact te komen met de bewoners en onder leiding van Miss Peregrine maakt hij vrienden met de kinderen, maar leert ook al snel dat niet iedereen te vertrouwen is en dat ze zelfs een beetje gevaarlijk kunnen zijn… Als het huis vervolgens wordt aangevallen door Hollows weet Jake het zeker: ook hij is ‘peculiar.’ De tijd dringt terwijl Jake en de bewoners uit alle macht proberen de monsters te verslaan. Zal het hen lukken?

De lieflijke fantasy wereld die Burton hier schept, doet met vlagen denken aan Edward Scissorhands (1990). Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children begint met een wat cult-achtige 80s/90s sfeer in Florida, maar al snel winnen Burton’s herkenbare sombere invloeden terrein wanneer de personages zich verplaatsen naar het regenachtige Wales. Daar wisselen shots van verregende stranden en kliffen zich af met het oude beklemmende eilandstadje. De vreemde eilandbewoners en het onheilspellende hotel waar Jake en zijn vader verblijven doen geheimzinnig aan, waardoor je als kijker het gevoel krijgt dat er echt iets niet pluis is op Cairnholm. De personages zijn over het algemeen goed uitgewerkt, al verwachtte ik meer achtergrondinformatie over de bewoners van het tehuis, nu kwamen ze voor mij niet allemaal volledig tot leven. Het WOII thema en de verschillende tijdlijnen vond ik daarentegen een leuke en spannende bijkomstigheid die helder door het verhaal heen zijn verweven en het plot een extra dimensie geeft.

Ook thema’s als vriendschap, avontuur, liefde en familie zijn in de film te ontdekken. Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children duurt ruim twee uur en de spannende ontknoping laat lang op zich wachten waardoor de vaart af en toe uit het verhaal wordt gehaald. Tegen het einde van de film komt echter wel de climax, in de vorm van spannende gevechten en verrassende plotwendingen, waar de kijker al die tijd naartoe heeft geleefd. Al met al een prima film vol actie, spanning, fantasy en een vleugje horror om even aan de dagelijkse sleur te ontsnappen.

Eindoordeel: Miss Peregrine's Home for Peculiar Children (2016)
  • Verhaal
  • Personages
  • Muziek
3.7

Samenvatting

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children duurt ruim twee uur en de spannende ontknoping laat lang op zich wachten waardoor de vaart af en toe uit het verhaal wordt gehaald. Tegen het einde van de film komt echter wel de climax, in de vorm van spannende gevechten en verrassende plotwendingen, waar de kijker al die tijd naartoe heeft geleefd. Al met al een prima film vol actie, spanning, fantasy en een vleugje horror om even aan de dagelijkse sleur te ontsnappen.

Regie: Tim Burton | Cast: Asa Butterfield, Eva Green, Samuel L. Jackson | Scenario: Jane Goldman, Ransom Riggs | Genre: Adventure, Drama, Fantasy | Jaar: 2016

Geef een reactie op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Abonneer  
Abonneren op
%d bloggers liken dit: