Personage Nur Marek uit Na de regen en Grond staat in het (op zichzelf staand te lezen) vierde boek van schrijver en audiomaker Eva De Groote (die ook Vrouw, Wildevrouw, Wijzevrouw schreef) opnieuw centraal. In Nevelwandelaar is Nur een zesendertigjarige bio-ingenieur die haar baan in een laboratorium heeft opgezegd om op het Vlaamse platteland te gaan wonen. Het trainen van AI-agent Zapaya zet ze voort, maar Nurs nieuwe leven draait al snel om het onderdompelen in de natuur, zelfvoorzienend leven en de folklore van de dorpelingen rondom de afgelegen vierkantshoeve die ze betrekt. ‘Geen elektronische sleutel hier maar een uit de kluiten gewassen metalen exemplaar’ benadrukt Nur bij aankomst de nieuwe levensstijl die ze zichzelf vol overtuiging heeft aangemeten. De moestuin, het lokale winkeltje, de kleine bibliotheek met ‘uitgebreide lectuur over energetisch werk’, het atelier van Wilg en het magische Toveressenpad met de mysterieuze Egelvrouw brengen Nur langzaam dieper in contact met zichzelf.

Hermann ‘Manno’ Loch is kunstrestaurateur bij het Frans Hals Museum wanneer hij in 1948 een brief toegestuurd krijgt. Het voor hem zeer bekende handschrift zorgt ervoor dat herinneringen aan een veelbewogen verleden zich aan hem opdringen. Het plotselinge verlies van zowel zijn moeder als zijn oma, bracht Manno aan het begin van de twintigste eeuw als tienjarige jongen noodgedwongen vanuit het Hollandse Haarlem naar Wenen. In deze Oostenrijkse hoofdstad werd hij opgevangen door zijn grillige tante Edmonda. Daar groeide hij op in de woelige jaren twintig en dertig van de vorige eeuw. Narcis van Judith Fanto volgt Manno’s coming-of-age in het interbellum en zijn volwassen leven na de Tweede Wereldoorlog. Centraal in de historische roman staan de vriendschappen die Manno als elfjarige jongen sluit tijdens een zomerkamp. De vijf leeftijdsgenoten die samen met hem de opeenvolgende jaren een vriendengroep van zes zal vormen, hebben allemaal hun eigen achtergrond en bijbehorende problemen. Worstelingen die in de jaren van de opmars naar de Tweede Wereldoorlog steeds meer breuklijnen in de hechte vriendschappen zullen veroorzaken.

In Kruisende lijnen van Junichiro Tanizaki doorbreekt Sonoko haar burgerlijk bestaan door een workshop schilderen te volgen. Tussen de verftubes, penselen en smetteloze doeken ontmoet ze Mitsuko. Deze aantrekkelijke verschijning beneemt niet alleen de mannelijke cursisten de adem, maar ook de onervaren, recent gehuwde Sonoko. En laat het nu juist Sonoko zijn op wie Mitsuko haar zinnen heeft gezet. Voor ze het weet, raakt de gehuwde Japanse verwikkeld in het zorgvuldig uitgesponnen psychologisch web van Mitsuko. Wat volgt is een complexe vierhoeksverhouding tussen Sonoko, haar man, Mitsuko en Watanuki; de sluwe ‘vriend’ van Mitsuko. Tanizaki fungeert nog altijd als een van de belangrijkste auteurs van de moderne Japanse literatuur. Gesitueerd in het Osaka van de jaren 20 van de vorige eeuw vond Kruisende lijnen haar weg naar Nederland in de jaren 80. Met de heruitgave van L.J. Veen Klassiek is het tijd om bookstagram en booktok opnieuw kennis te laten maken met dit westers aandoende werk uit het verre Oosten.

Eerder in de Kasteelsuiteserie beleefden Lise en Ayden in Verleidelijk spel en Virtueel spel twee zinderende proefslaapavonturen tijdens de game Kasteel de Zeven Zonden en Zeven Deugden. Inmiddels is het spel van Nicolet Slot uitgegroeid tot een groot succes. Maar er hangen donkere wolken boven haar sprookje-voor-volwassenen. Erfgenaam van het kasteel, Laurent van Huyssen ter Eyckenhorst, wil dat Nicolets spel stopt. Hij vindt de spelbedenkster niet alleen ‘net de zus van Cruella de Vil’ (‘hoe afgrijselijk, die rode pumps!), maar Seven Sins een vreselijk spel dat het imago van zijn kasteel aantast. De zaken staan er voor hem bovendien niet goed voor: de inkomsten van zijn kastelen in Nederland en Frankrijk vallen tegen, een oude familievete steekt de kop op en voor zijn zieke neefje Philippe ziet de toekomst er steeds somberder uit. Verboden spel van Susan Summer vertelt het verhaal van spelbedenkster Nicolet dat zich langzaam, als een Keltisch hart, verknoopt met dat van kasteeleigenaar Laurent.

Hannah is net vijftig als ze te horen krijgt dat haar vader door alvleesklierkanker terminaal ziek is. Haar acht jaar oudere zus zit op dat moment in een afkickkliniek. Hannah wordt al snel aangewezen als de primaire mantelzorger van haar vader. Een beladen taak die ze, ondanks goedbedoelde aansporingen van haar man Jonas, met tegenzin op zich neemt en die haar vervult met afschuw en wrok: ‘Weerzin om hem aan te raken verlamt haar. (…) Een stil genoegen nestelt zich in haar buik. Hem in zijn sop gaar laten koken, zoals hij dat ooit met haar deed…’ Wilgenkind van Josha Zwaan wisselt twee tijdlijnen met elkaar af: het heden waarin Hannah haar zieke vader verzorgt en het verleden waarin ze als jong meisje zorg droeg voor haar afwezige, eveneens zieke moeder. Hoe meer vaders toestand verslechtert, hoe dieper Hannah graaft in haar veelbewogen jeugd.

Het naamloze hoofdpersonage in Geen toekomst alstublieft van Mathijs Heuvel lijkt een normaal leven te leiden. Hij werkt in een bibliotheek, heeft een relatie met Merel en een handjevol vrienden. Toch wordt al vroeg in het boek duidelijk dat hij als twintiger nog altijd worstelt met onverwerkte trauma’s uit het verleden. Na de zoveelste ruzie met Merel dwaalt hij doelloos door de stad. Met in zijn achterhoofd het aanbod van vriend Constantijn om op kunstenaarsretraite te gaan in een Spaanse vallei, maakt hij de balans op. Zijn leven voelt zinloos, zijn baan nutteloos en de relatie met zijn vriendin bloedt langzaam dood. Spanje voelt als een perfecte, maar obscure vlucht: ‘een tweede zelfmoordpoging’, want Merel gunt hij ‘iemand met enige toekomst’, zijn ouders kunnen ‘eindelijk opgelucht ademhalen’ en in zijn hoofd ‘trekt de duisternis zich terug’.

Lexie van Kevin Hassing is het Kinderboekenweekgeschenk van Kinderboekenweek 2025 en staat in het teken van ‘Vol avontuur!’. Lexie is gek op superhelden (vooral Doctor Strange), is bevriend met Riff (‘weet niets over superhelden’) en ontwijkt lastige woorden (‘krak op’). Na een afschuwelijke spreekbeurt over superhelden blijft Riff ‘troost-tukken’ om haar moed in te praten. Diezelfde avond siert een meteorenregen de hemel en bij het zien van een vallende ster wenst Lexie dat er geen lastige woorden meer in haar klas bestaan. De volgende dag blijken niet alleen objecten met een moeilijke naam, maar ook Lexies juf en twee klasgenoten van de aardbodem te zijn verdwenen. Samen met Riff gaat Lexie op onderzoek uit naar de verdwenen woorden en een manier om haar wens ongedaan te maken.

Nadat Rosa in Hoe overleef ik alles wat ik niemand vertel? weer contact heeft gezocht met haar jeugdvrienden is ze in Portugal beland. Samen met Esther, Jonas en Joya heeft ze een stuk grond gekraakt en omgedoopt tot de Geheime Tuin. Hoe overleef ik alles wat anders gaat dan gedacht? is het tweede deel in de nieuwe HOI-reeks voor volwassenen en sluit naadloos aan bij het eerste boek. Rosa en haar vrienden hebben allerlei creatieve manieren bedacht om in hun onderhoud te voorzien. Jonas en zijn vriend Jurriaan werken bij Vinha Verde, Rosa bakt brood en levert dat aan lokale horecabedrijven, Joya geeft energetische healings en de zwangere Esther doet het rustig aan. Het feit dat de vriendengroep illegaal in de Geheime Tuin verblijft, doet de spanning opvoeren. Maar dit detail wordt aanvankelijk overschaduwd door de komst van Rosa’s broertje Abel (of ‘Appie Garnaal’ zoals oudere HOI-lezers hem kennen – al is hij met veertien jaar niet zo garnaal-achtig meer), die zijn problemen van Italië meeneemt naar Portugal.