Horizon: psychologisch portret van een tiener

17 oktober 2016

In het kader van het filmproject One Night Stand zendt NPO3 sinds 2 oktober rond 22.30u weer een nieuwe reeks films uit. De films duren rond de 50 minuten en zijn gemaakt door jonge regisseurs en talentvolle schrijvers. Vorige week zondag zag ik Horizon (2016). Lees hieronder mijn recensie over dit jeugddrama.

De zestienjarige Lieke verloor een tijdje geleden haar moeder. Haar vader probeert hun leven zo goed mogelijk weer op de rails te krijgen terwijl Lieke afleiding vindt in het schoonspringen waar ze zeer getalenteerd in is. Ook haar coach, Jorg, is erg lovend over haar en Lieke traint elke dag in het zwembad om haar techniek te verbeteren. Verdriet om haar moeder lijkt ze niet meer te hebben. Haar psycholoog benadrukt dat het beter gaat met Lieke en dat haar woede nu beter te hanteren is. Ook haar medicatie kan worden afgebouwd om uiteindelijk te worden gestopt.

Wanneer haar beste vriendin indirect over haar moeder begint antwoordt Lieke nonchalant dat ze er best naar mag vragen (hoor). Maar voor de kijker is de sfeer gezet en Lieke lijkt alles wat met haar moeder te maken heeft dan ook vooral te mijden. Geleidelijk waant de kijker zich achter de façade die Lieke opvoert – één die breekt als ze gepest wordt door een groep meisjes op school en wanneer haar tante tijdens een bezoek een stapel foto’s van haar moeder bij haar thuis achterlaat.

Als Jorg niet veel later een nieuw meisje, Noa, in hun groep opneemt om te trainen, is dit de druppel voor Lieke. Het schoonspringen was haar steun en toeverlaat en ze ziet Noa dan ook als grote concurrent. Er ontstaat een sluimerende, maar felle rivaliteit tussen de twee meisjes waarin Lieke de overhand heeft. Langzaam verliest Lieke de controle over zichzelf en is het enkel nog wachten op het moment dat de situatie goed mis zal gaan.

Horizon is verrassend goed geacteerd. Hoewel je als kijker weet dat Lieke veel verdriet heeft, wordt dit niet direct geuit. De pijn drijft voortdurend onder de oppervlakte bij zowel Lieke als haar vader en sijpelt enkel zichtbaar door stiltes, blikken, handelingen en gebaren. Spanningen worden voelbaar wanneer vader niet bij zijn dochter kan doordringen en Lieke zich voor iedereen afschermt wanneer ze niet zo stabiel blijkt te zijn als ze dacht.

Doordat je als kijker bijna op de huid van de personages zit, is het leven van Lieke realistisch weergegeven. Alles is zonder al te veel opsmuk gefilmd en regisseur Giancarlo Sánchez heeft een geslaagd psychologisch portret van een tiener neergezet door de verwarring en frustraties van Lieke bij de kijker voelbaar te maken. De dramatische scènes zijn meeslepend en worden afgewisseld met thrillerachtige fragmenten.

Op het Nederlands Filmfestival is Horizon bekroond met Gouden Kalf voor beste televisiedrama. Hieronder kun je een fragment van de film bekijken. Op de site van NPO3 is de hele film te zien.

Eindoordeel: Horizon (2016)
  • Verhaal
  • Personages
3.3

Samenvatting

Doordat je als kijker bijna op de huid van de personages zit, is het leven van Lieke in Horizon realistisch weergegeven. Alles is zonder al te veel opsmuk gefilmd en Sánchez heeft een geslaagd psychologisch portret van een tiener neergezet door de verwarring en frustraties van Lieke bij de kijker voelbaar te maken. De dramatische scènes zijn meeslepend en worden afgewisseld met thrillerachtige fragmenten.


Regie
: Giancarlo Sánchez | Cast: Susan Radder, Tijn Doctor, Bram van der Heijden | Scenario: Jaap Peter Enderlé, Willem Hietkamp | Genre: Drama | Jaar: 2016

Geef een reactie op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Abonneer  
Abonneren op
%d bloggers liken dit: