Filmrecensie: It (Part One)

26 oktober 2017

IT 2017

In het stadje Derry (Maine) verdwijnen elke 27 jaar op onverklaarbare wijze kinderen. Precies 27 jaar na de mini-serie uit 1990 is de nieuwe verfilming van Stephen King’s It, onder leiding van Andrés Muschietti (Mama, 2013), een feit.

Het monster It keert terug

Het is de zomer van 1989 wanneer het monster It (Bill Skarsgård) – vermomd als Pennywise The Dancing Clown – opnieuw toeslaat. Een van de eerste slachtoffers is Georgie Denbrough (Jackson Robert Scott). Tijdens de beruchte, maar vooral ook nostalgische, scène volgt hij een papieren bootje door de met regen volgelopen straten van Derry. Anders dan in de mini-serie uit 1990, krijgen we nu daadwerkelijk te zien wat er met het jongetje is gebeurt. De schrik zit er meteen goed in, maar is deze nieuwe verfilming van It (het eerste deel van een tweeluik) in staat om de kijker in zijn greep van angst te houden?

Fantasie versus werkelijkheid

Na de dood van Georgie besluit een groep buitenbeentjes (ook wel de Losers Club genoemd) onder leiding van Georgie’s broer Bill Denbrough (Jaeden Lieberher) op onderzoek uit te gaan naar het monster It. Terwijl de kinderen kampen met hun eigen problemen (o.a. onzekerheid, misbruik, smetvrees en stotteren) en de pestkoppen Henry Bowers (Nicholas Hamilton) en Patrick Hockstetter (Owen Teague) voeren bewijsstukken hen steeds dieper in het riolenstelsel onder Derry.

Tijdens de huiveringwekkende zoektocht gaat het verhaal, in tegenstelling tot de mini-serie, niet alleen dieper in op de grillige geschiedenis rondom het monster It, maar worden ook de angsten van de kinderen uitgewerkt. Een goede zet van Muschietti, aangezien It zich voedt met angst en dit de lijn tussen werkelijk en fantasie de gehele film dun houdt. De werkelijkheid is immers vaak hetgeen ons echt angst aanjaagt.

It is overtuigend en onvervalst

Waar It in 1990 (vertolkt door Tim Curry) nog was voorzien van de klassieke aankleding van een clown (wijde gele tuinbroek, symmetrische rode pruik en grote rode neus), wordt de nieuwe It in een porseleinen poppenpak gestoken dat zo in een victoriaans spookhuis past. Desalniettemin weet Skarsgård de kijker uiteindelijk toch te overtuigen van zijn monsterlijke rol, waarbij de schrikeffecten worden ondersteund door de onheilspellende soundtrack van Benjamin Wallfisch, degelijke special effects en het sterke camerawerk van Chung-hoon Chung. Daarnaast weten de onvervalste reacties van de kinderen de horrorscènes goed overeind te houden.

Coming of age en girlpower

Naast een bloedstollende horror is It ook een coming of age-verhaal waarin tieners hun angsten proberen te overwinnen door middel van vriendschap en liefde. De talrijke scares worden afgewisseld met verrassend luchtige humor in de vorm van de bijdehante Richie Tozier (Finn Wolfhard). Het enige meisje van de Losers Club, Beverly Marsh (Sophia Lillis), vertolkt het grootste deel van de film een ijzersterke rol en deze girlpower is erg fijn om te zien. Waar de jongens toch wat bang zijn uitgevallen, toont zij zich dapper en solide. Het is dan ook jammer dat haar potentiële heroïsche rol aan het eind flink wordt ingeboet door de apathische toestand waar zij in verkeert door de greep die It op haar heeft en waar zij alleen uit schijnt te ontsnappen door een ‘ware liefde kus’ van Ben.

De griezeligste filmervaring van dit jaar

Muschietti heeft met dit eerste deel van de nieuwe verfilming van It een goede basis gelegd voor het tweede deel van Stephen King’s bekende horrorverhaal. De onheilspellende sfeer van het naderend kwaad in het beklemmende stadje is voor de kijker de hele film voelbaar. Hij volgde hierin niet altijd het meer dan duizend pagina’s dikke boek van King, maar voegde hier en daar originele verhaallijnen toe en liet de kijker de meest wrede scènes bespaard. Het is even afwachten hoe de cast van It: Part Two eruit zal zien, maar wie tijdens Halloween echt wil griezelen zal in het horrorgenre met It: Part One ongetwijfeld de beste filmervaring van dit jaar opdoen.

Eindoordeel: It (Part One)
  • Verhaal
  • Personages
  • Muziek
4.5

Samenvatting

Muschietti heeft met dit eerste deel van de nieuwe verfilming van It een goede basis gelegd voor het tweede deel van Stephen King’s bekende horrorverhaal. De onheilspellende sfeer van het naderend kwaad in het beklemmende stadje is voor de kijker de hele film voelbaar. Hij volgde hierin niet altijd het meer dan duizend pagina’s dikke boek van King, maar voegde hier en daar originele verhaallijnen toe en liet de kijker de meest wrede scènes bespaard.

Regie: Andrés Muschietti | Cast: Bill Skarsgård, Jaeden Lieberher, Sophia Lillis | Scenario: Stephen King, Chase Palmer | Genre: Drama, Horror, Thriller | Jaar: 2017

Geef een reactie op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Abonneer  
Abonneren op
%d bloggers liken dit: