Filmrecensie: Voices of a Distant Star

24 november 2016

Voices of a Distant Star (Hoshi no Koe, 2003) is een korte anime van 25 minuten die zich halverwege de 21e eeuw afspeelt. De tieners Mikako en Noboru hebben een relatie met elkaar, maar de grootste droom van Mikako is om de ruimte in te gaan. In de ruimte woedt op dat moment een grote oorlog tegen de Tarsians, een kolonie aliens van Mars.

Wanneer ze besluit mee te vechten in het ruimteleger, de UN Space Army, proberen Mikako en Noboru via hun mobieltjes contact met elkaar te houden. Door de enorme afstand in plaats en tijd, zullen de berichtjes van Mikako heel wat jaren later bij Noboru aankomen. Terwijl de oorlog nog steeds in volle gang is, wordt Mikako in de ruimte nauwelijks ouder, terwijl Noboru op aarde wel ouder wordt.  Er worden afwisselend scènes van Mikako en Noboru getoond, waarin ze allebei worstelen met hun gevoelens, maar niet op (willen) geven.

Makoto Shinkai (1973) staat inmiddels bekend om zijn prachtige luchten en landschappen (5 Centimeters Per Second, 2007; The Garden of Words, 2013), maar ook in zijn debuutfilm weet hij al een aantal mooie achtergronden neer te zetten. De film is met heel weinig budget gemaakt, maar Shinkai laat zijn talent goed zien. De subtiele pianoklanken van Tenmon zetten de sfeer fantastisch neer en maken het helemaal af.

Omdat Voices of a Distant Star een korte anime is, laat het slechts een momentopname zien van de levens van twee tieners. Desondanks worden de scènes die worden getoond langzaam uitgebouwd, waarbij er diep wordt ingegaan  op de gevoelens van de personages en de resterende ruimte (haha) wordt ingevuld met korte dialogen, gezichtsuitdrukkingen en mooie vergezichten.

Het Interstellar-achtige concept toont niet alleen de pijn en het verlangen naar een geliefde, maar eindigt ook met een sprankje hoop. Daarnaast laten de omgekeerde genderrollen (het meisje dat gaat vechten in het leger en hierbij de jongen achterlaat) een welkome frisse wind waaien door het anime genre en hiermee lijkt de futuristische wereld van Shinkai wellicht niet eens zo ver weg.

Eindoordeel: Voices of a Distant Star (2003)
  • Verhaal
  • Personages
  • Muziek
3.3

Samenvatting

Voices of a Distant Star is met heel weinig budget gemaakt, maar Shinkai laat zijn talent goed zien. De subtiele pianoklanken van Tenmon zetten de sfeer fantastisch neer en maken het helemaal af.

Regie: Makoto Shinkai | Voice Cast: Mika Shinohara, Makoto Shinkai | Scenario: Makoto Shinkai | Genre: Animatie, Drama, Sci-Fi | Jaar: 2003

2
Geef een reactie op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Abonneer  
nieuwste oudste
Abonneren op
Yasumi

Wat toevallig! Ik heb net de dvd van deze film, en een paar andere van Makoto Shinkai, binnen gehad dus binnenkort ga ik deze ook reviewen. Ik heb hem al een paar jaar geleden een keer gezien, erg sfeervolle film 🙂

%d bloggers liken dit: