Earthquake Bird: atmosferische thriller in het schemerige Tokyo van de jaren ’80Leestijd: 3 min.

25 november 2019
Earthquake Bird schokt onbestemd na.
earthquake-bird_header

Een film met Japan en Oscar-winnares Alicia Vikander (The Danish Girl; Tomb Raider) is in mijn ogen een formule tot succes. Ik was dan ook razend benieuwd toen Earthquake Bird (2019) van Wash Westmoreland half november op Netflix verscheen. Wat vond ik van deze sfeervolle whodunnit? Lees hieronder mijn recensie!

Zweedse expat in Tokyo

Earthquake Bird, gebaseerd op het gelijknamige boek van Susanna Jones, volgt Lucy Fly (Alicia Vikander). Ze is een Zweedse expat die in Tokyo bij een vertaalbureau werkt. Hoewel Lucy zo op het eerste gezicht in de Japanse metropool behoorlijk uit de toon schiet, heeft ze zich de Oosterse gebruiken, normen en waarden goed eigen gemaakt. Lucy spreekt vloeiend de taal (Vikander leerde voor haar rol 5 maanden Japans) en is in staat om zich zo ver van huis prima te redden. Daar komt nog bij dat ze, in tegenstelling tot de personages in Lost in Translation (2003), de eenzaamheid en afzondering juist erg prettig vindt.

Iedereen krijgt in Japan een tweede kans

Al snel wordt duidelijk dat Lucy naar Japan is gevlucht om haar tragische jeugd te vergeten. Mede-expat Bob Johnson (Jack Huston) doet er nog een schepje bovenop door te stellen dat “iedereen in Japan een tweede kans krijgt.” Zo ook Lucy. Wanneer zij amateurfotograaf Teiji Matsuda (Naoki Kobayashi) tegen het lijf loopt, beginnen de twee een turbulente liefdesrelatie. Teiji werkt overdag in een noedeltent (die doet denken aan het nachtrestaurant) en maakt in zijn vrije tijd foto’s van stilleven. Lucy is dan ook verbaasd als zij keer op keer het onderwerp van zijn fotografie is. Wat doet hij met deze foto’s? En wat bewaart hij in de afgesloten archiefkast?

Atmosferische en beklemmende sfeer in Earthquake Bird

Veel tijd om antwoorden op deze vragen te krijgen heeft Lucy niet. Dankzij Bob wordt ze vlak na haar ontmoeting met Teiji gekoppeld aan expat Lily (Riley Keough); een ogenschijnlijk naïef meisje dat om onduidelijke redenen naar Japan is vertrokken. Lily kan geen Japans en lijkt dit ook niet echt te willen leren. Ze heeft wel erg veel interesse in Teiji. Dit maakt Lucy behoorlijk jaloers. Aan het begin van Earthquake Bird wordt vermeld dat Lily wordt vermist en dat Lucy de hoofdverdachte is; ze heeft immers een sterk motief. Dit is dan ook waar de film in excelleert: het opwerpen van verdenkingen, vermoedens en vragen. Earthquake Bird is bovendien zeer atmosferisch en beklemmend. Er wordt aandacht geschonken aan details, in visuele zin, maar ook in de onderliggende dialogen tussen de personages. Het licht- en schaduwspel in de schemerige vertrekken versterken het onheilspellende gevoel dat tot het eind toe aanhoudt.

Earthquake Bird blijft hangen

En toch mist er iets in Earthquake Bird. De titel wordt vroeg in de film verklaard aan de hand van een vogel die telkens na een aardbeving gaat zingen. Als kijker denk je: is dat alles? Dan zijn er nog de personages die zo zorgvuldig in beeld worden gebracht, maar waar je je toch maar moeilijk in kunt verplaatsen. Zo blijft Lucy te afstandelijk, Teiji te mysterieus en Lily te oppervlakkig. Teiji’s vintage camera en de afwezigheid van smartphones slagen er bovendien niet goed in om de sfeer van de jaren ’80 over te brengen. De film doet bij vlagen denken aan Gone Girl (2014), al is het vooral de stemmige soundtrack die daar het dichtst bij in de buurt komt.

Earthquake Bird is een beetje whodunnit, een beetje mindfuck en een beetje drama. De naschokken van de film zijn echter vervuld van een mate van onbestemdheid die het onmogelijk maakt om er nog scherp op te stellen. Maar blijven hangen, dat doet Earthquake Bird beslist wel.


Eindoordeel: Earthquake Bird (2019)
  • Verhaal
  • Personages
  • Muziek
4

Samenvatting

Earthquake Bird is een beetje whodunnit, een beetje mindfuck en een beetje drama. De naschokken van de film zijn echter vervuld van een mate van onbestemdheid die het onmogelijk maakt om er nog scherp op te stellen. Maar blijven hangen, dat doet Earthquake Bird wel.

Regie: Wash Westmoreland | Cast: Alicia Vikander, Naoki Kobayashi, Riley Keough, e.a. | Scenario: Wash Westmoreland, Susanna Jones | Duur: 107 min. | Genre: Crime, Drama, Mystery | Jaar: 2019

Eline

Ik ben Eline en ik schrijf hier artikelen en recensies over boeken, films en series. Ik ben gek op literatuur, reizen, filmhuisfilms, gitaar spelen, Japan en natuurlijk schrijven! 😉

Geef een reactie op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Abonneer  
Abonneren op
%d bloggers liken dit: