Filmrecensie: Call Me By Your Name

8 februari 2018

Call Me By Your Name Header

Call Me By Your Name (2017) werd dit jaar door de media met veelbelovende kritieken ontvangen en heeft al verschillende prijzen en nominaties in de wacht gesleept. De film is een bewerking van het gelijknamige boek van André Aciman uit 2007.

Liefde op het eerste gezicht

Het is de zomer van 1983. Ergens op het Noord-Italiaanse platteland vult de zeventienjarige Elio (Timothée Chalamet) zijn lange warme dagen met feesten en zwemmen, lezen en muziek maken. Dan arriveert Oliver (Armie Hammer), een vierentwintig jarige – maar in de film veel ouder ogende – Amerikaanse archeoloog die zes weken lang aan de slag zal gaan als onderzoeksassistent van Elio’s vader, Professor Perlman (Michael Stuhlbarg). Al vanaf de eerste blik die Elio vanuit zijn slaapkamerraam op Oliver werpt, is het voor hem liefde op het eerste gezicht.

Voor het zover is vermaakt de ietwat arrogante Oliver zich, voor de ogen van Elio, duidelijk prima met een Italiaans meisje op een dorpsfeest. Elio experimenteert er daarentegen ook op los, met een Frans meisje en even later met een perzik (ja, echt waar). Het is duidelijk dat de jonge, emotioneel nog wat onervaren Elio worstelt met zijn homoseksuele gevoelens. Dramatische close-ups en Elio’s dwarse gedrag bieden de kijker de stille mogelijkheid om deze innerlijke strijd op te merken.

Een zomerliefde waar iedereen zich in kan vinden

In tegenstelling tot Oscar-winnaar Moonlight (2016), is het niet per se deze stereotype worsteling waar het in Call Me By Your Name om draait. Ook dat het een liefde tussen twee mannen betreft, heeft niet de focus. Dit blijkt wel uit het gesprek dat Perlman op het eind met zijn zoon voert: “You had a beautiful friendship. Maybe more than a friendship. And I envy you”. Ondersteund door een sterk screenplay van James Ivory, werkt Call Me By Your Name vanuit een algemenere aanpak. Eentje waar iedereen zich in kan vinden: een verhaal over een plotselinge zomerliefde waarvan je weet dat er een eind aan komt als een van de twee moet vertrekken.

Call Me By Your Name

Een sprookjesachtige, maar langdradige zomer  

Regisseur Luca Guadagnino neemt ruim de tijd om deze romance zich zo natuurlijk mogelijk te laten ontvouwen. Toch is zes weken erg kort als je zo verliefd bent als Elio. Van samen in het gras liggen, terloopse aanrakingen, fietstochtjes naar oude dorpjes en dan die eerste zoen – er lijkt geen einde aan deze scènes te komen wat de film op dat punt wat langdradig maakt. Tegelijkertijd zorgt de zonovergoten tuin – zeker in contrast met de schemerige vertrekken van de villa – als een soort locus amoenus voor een sprookjesachtig decor. Daarbij past het langdradige perfect bij het verstrijken van warme, lome zomerdagen. De tjirpende krekels en de soundtrack vol pianoklassiekers, (Italiaanse) jaren tachtig hits en het dromerige Mystery of Love van Sufjan Stevens dragen nog meer bij aan de broeierige zomersfeer.

Call Me By Your Name blijft nog even nazomeren

Aan het subtiele liefdesspel tussen Elio en Oliver komt abrupt een eind als Oliver na de zomer weer terug moet naar Amerika. Het is het moment waarop Elio vanaf het treinstation naar huis belt en met breekbare stem aan zijn moeder vraagt of hij alsjeblieft opgehaald kan worden, dat je als kijker ontdekt wat voor diepe indruk de hoofdrolspelers, en met name Elio (Chalamet), op je hebben achtergelaten. Maar hoe gebroken en vol liefdesverdriet Elio zijn hart in de winterse eindscene aan het haardvuur probeert te warmen, uiteindelijk weet je dat ook met hem alles wel weer goed zal komen. Desondanks blijft Call Me By Your Name na afloop nog eventjes nazomeren in je hoofd.

 

Call My By Your Name is genomineerd voor vier Oscars.

Eindoordeel: Call Me By Your Name (2017)
  • Verhaal
  • Personages
  • Muziek
3.7

Samenvatting

Call Me By Your Name draait om een plotselinge zomerliefde waarvan je weet dat er een eind aan komt als een van de twee moet vertrekken. Regisseur Luca Guadagnino neemt ruim de tijd om de romance zich zo natuurlijk mogelijk te laten ontvouwen. Er lijkt geen eind te komen aan de scènes waarin Elio en Oliver om elkaar heen draaien, wat de film soms langdradig maakt, maar wat wel goed past bij de warme, lome zomerdagen. In combinatie met een sterke setting, soundtrack en goed acteerwerk door Hammer en Chalamet, blijft Call Me By Your Name nog een tijdje nazomeren in je hoofd.

Regie: Luca Guadagnino | Cast: Timothée Chalamet, Armie Hammer, Michael Stuhlbarg | Scenario: James Ivory, André Aciman | Genre: Drama, Romance | Jaar: 2017

Geef een reactie op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Abonneer  
Abonneren op
%d bloggers liken dit: