Mulholland Drive: neo noir klassieker vol labyrintische verhaallijnenLeestijd: 3 min.

5 augustus 2019
Lynch creëert de perfecte schijnwereld in Mulholland Drive.
mulholland-drive_header

Mulholland Drive (2001) van David Lynch (Twin Peaks, 1990-91; Blue Velvet, 1986) wordt vaak genoemd als een van de beste films van de afgelopen twintig jaar. Een brunette (Laura Harring) staart dromerig uit het raampje van een limousine als ze plotseling wordt gedwongen uit te stappen. Een voorbijrazende auto crasht vervolgens in op de limousine. Ternauwernood ontsnapt de brunette aan het ongeluk en belandt te voet bij een huis op Mulholland Drive in de iconische filmstad Los Angeles. Wat zal ze daar aantreffen?

Stapel geld en een vreemde sleutel

In het huis is zojuist de naïeve blondine Betty (Naomi Watts) gearriveerd die – net als zovelen – een carrière als actrice (dus géén filmster) in Hollywood ambieert. Betty ontdekt als snel dat de brunette aan geheugenverlies lijdt en heeft geen idee wie ze is. Het enige wat ze bij zich heeft is een stapel geld en een vreemde sleutel.

Opeenstapeling van vervreemdende verhaallijnen

Dit is het begin van een opeenstapeling van vervreemdende, psychedelische en bijna lucide verhaallijnen die Mulholland Drive bevat. Betty besluit samen met de brunette een zoektocht op te zetten naar haar identiteit. “Net zoals in de film,” benadrukt de afwisselende Watts spontaan. Lynch put voor zijn surrealistische kunstwerk uit diverse genres. Zo is er het klassieke mysterie, een lijk in de kast en kent de film naast erotische veel psychologische thriller elementen.

Lynch creëert in Mulholland Drive de perfecte schijnwereld

Maar waar Mulholland Drive nu echt naartoe wil, wordt niet duidelijk. Helder is wel dat Lynch in de film een perfecte schijnwereld weet te vatten en deze – niet geheel toevallig – in Hollywood plaatst. In deze, vaak nachtmerrieachtige, fantasieën lopen identiteiten naadloos in elkaar over. Daar waar Betty snakt naar haar grote doorbraak in de filmwereld, lijkt ook de rest in Mulholland Drive op zoek te zijn naar zijn of haar rol binnen de film.

De twee archetypen van Hollywood tegen elkaar uitgespeeld

Opvallend zijn bovendien de tegenstellingen waar de film bol van staat. Dit begint al bij de twee hoofdpersonages die fungeren als de archetypen van Hollywood: blond en brunette. Daarnaast worden heden en verleden, goed en slecht, filmregisseurs en maffiabazen, realiteit en illusie en echt en nep slim tegen elkaar uitgespeeld.

Mulholland Drive moet je zien om het mysterie te ervaren

Mulholland Drive is een film die je moet zien om te ervaren hoe het verhaal je langzaam maar zeker in zijn greep krijgt. Kijkers die op zoek zijn naar antwoorden zullen na het zien van de film bedrogen uitkomen. Liefhebbers van donkere, labyrintische verhaallijnen met een vleugje neo noir durven waarschijnlijk wel een keer (of meer) te verdwalen in Mulholland Drive.


Eindoordeel: Mulholland Drive (2001)
  • Verhaal
  • Personages
  • Muziek
4

Samenvatting

Neo noir klassieker Mulholland Drive (2001) verhaalt over aspirant actrice Betty die wil doorbreken in Hollywood en een brunette die ternauwernood aan een auto-ongeluk ontsnapt. Gaandeweg de film stapelen de lucide verhaallijnen zich op en wordt het verhaal even stuurloos als haar personages. Mulholland Drive is een aanrader voor liefhebbers van duistere, complexe verhalen waar je jezelf in kunt verliezen.

Regie: David Lynch | Cast: Naomi Watts, Laura Harring, Justin Theroux, e.a. | Scenario: David Lynch | Duur: 147 min. | Genre: Drama, Mystery, Thriller | Jaar: 2001

Eline

Ik ben Eline en ik schrijf hier artikelen en recensies over boeken, films en series. Ik ben gek op literatuur, reizen, filmhuisfilms, gitaar spelen, Japan en natuurlijk schrijven! 😉

2
Geef een reactie op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Abonneer  
nieuwste oudste
Abonneren op
Niek
Niek

Al een tijd had ik deze film op mijn wenslijstje staan om eens te gaan bekijken, jouw blog heeft me over de drempel geholpen en ik kan zeggen dat ik er blij mee ben. Dit is wel een filmsoort waar ik erg van houd en tja, David Lynch zijn werk vind ik over het algemeen zeer aantrekkelijk om naar te kijken en te luisteren.

%d bloggers liken dit: