Horizon: psychologisch portret van een tiener
Film , Psychologie / 17 oktober 2016

Horizon verkent verdriet en rivaliteit. In het kader van het filmproject One Night Stand zendt NPO3 in oktober rond 22.30u weer een nieuwe reeks korte films uit. De films duren rond de 50 minuten en zijn gemaakt door jonge regisseurs en talentvolle schrijvers. Vorige week zag ik Horizon (2016). Lees hieronder mijn recensie van dit intrigerende jeugddrama.

Finding Dory: animatiefilm vol koralen en moralen
Film / 4 juli 2016

Finding Dory is vermakelijk voor jong en oud! Gisteren heb ik Finding Dory gezien in de bioscoop, het langverwachte vervolg op Finding Nemo (2003) die heel wat jaren geleden in de bios draaide. In die tijd heb ik samen met Marlin en Dory het visje Nemo al ontelbare keren teruggevonden. Ik was dan ook erg benieuwd naar dit vervolg. Wat vond ik van Disney Pixar’s nieuwste animatiefilm Finding Dory?

Coraline: stop-motionfilm met een Freudiaans tintje
Arthouse , Film , Psychologie / 21 maart 2016

Coraline is een griezelig sprookje met een simpele moraal. Coraline vertelt het verhaal van het elfjarige meisje Coraline. Ze is samen met haar ouders verhuisd naar een roze geschilderd appartement ergens in de VS. Daar wordt zij omringd door vreemde buren. Zo is er bovenbuurman Mr. Bobinsky en zijn muizencircus. Twee kibbelende omaโ€™s en de gebochelde buurjongen Wybie die bij zijn oma woont, zijn ook van de partij. Coraline verveelt zich, mist haar oude vrienden en voelt zich alleen. Haar ouders zijn sinds de verhuizing enkel nog met hun werk bezig.

Oscar et la dame Rose: een vertederend Frans sprookje
Arthouse , Film / 22 februari 2016

Oscar et la dame Rose ontroert en betovert. Oscar et la dame Rose (2009) verhaalt over de tienjarige Oscar (Amir Ben Abdelmoumen). Oscar ligt in het ziekenhuis omdat hij ongeneeslijk ziek is. Zijn ouders en het ziekenhuispersoneel houden dit echter voor hem verborgen. Wat ze niet weten, is dat Oscar dit zelf allang weet. Hij vindt de manier waarop iedereen hem behandelt maar niks. Waarom zijn volwassenen niet gewoon eerlijk tegen hem? Waarom is iedereen zo voorzichtig? Kunnen zijn ouders hem niet als een normaal kind behandelen dat toevallig een ziekte heeft?