Mijn leven in de wildernis: coming-of-age en reisverhaal in éénLeestijd: 5 min.

4 mei 2017

Titel: Mijn leven in de wildernis
Originele titel
: Women in the wilderness
Auteur
: Miriam Lancewood
Uitgeverij: Kosmos Uitgevers
Vertaling: Ankie Klootwijk, Ernst Boer
Genre: Non-Fictie, Avontuur
Bladzijdes: 352
Uitvoering: Paperback
ISBN: 978-90-215-6409-8
Prijs: 19,99
Sterren: 3/5

Mijn leven in de wildernis

Een avontuurlijk coming-of-age verhaal

Vorig jaar kwam het leven van de Nederlandse Miriam Lancewood (eigenlijk Mirjam) voor het eerst in beeld tijdens het reisprogramma van Floortje Dessing: Floortje naar het einde van de wereld. In dit programma reist Floortje naar de verste uithoeken op aarde om het leven van diverse mensen vast te leggen en een beeld te geven over hoe het is om op een geïsoleerde manier te leven.

In Nieuw-Zeeland ontmoette ze Miriam en haar 30 jaar oudere man Peter. Zij leven als ‘moderne nomaden’, zoals ze het zelf noemen, met al hun bezittingen in slechts twee rugzakken. Ze hebben geen huis, geen meubels en ook geen smartphones of fotocamera’s. Wanneer Floortje hen in Nieuw-Zeeland komt opzoeken leven Miriam en Peter al zes jaar in de natuur. In Mijn leven in de wildernis (oorspronkelijke titel: Woman in the wilderness; A story of survival, love and self-discovery in New Zealand, vertaald uit het Engels door Ernst de Boer en Ankie Klootwijk) vertelt Miriam hoe zij als docent lichamelijke opvoeding de knoop doorhakte om samen met Peter (die al heel wat jaren eerder ontslag nam als docent op de universiteit) een bestaan in de Nieuw-Zeelandse ‘bush’ op te bouwen.

Nietsdoen betekende verveling; niets was het onbekende

In het eerste deel van het boek is goed te merken dat Miriam erg moet wennen aan zo’n basic bestaan. Hoewel ze het avontuurlijke aspect geweldig vindt en de twee van hut naar hut trekken en daarbij gigantische afstanden afleggen tijdens hun wandeltochten door de rijke Nieuw-Zeelandse natuur, steunt ze met name op Peter. Hij heeft door de jaren heen heel veel kennis vergaard over deze manier van leven; hij weet wat je wel en niet kunt eten, hoe je een vuur maakt, wat je moet doen in geval van nood en daarnaast is hij een stuk ouder wat hem rustig, stabiel en mentaal sterk maakt. Miriam is lichamelijk veel fitter en energieker, maar moet nog veel leren. Ze is jong en onzeker en heeft moeite met het nietsdoen, de stilte en haar gedachten. De eerst stap die zij zet om een bijdrage te leveren aan hun nieuwe manier van leven, is om te gaan jagen. Nu ze zo afhankelijk zijn geworden van de natuur en er niet altijd noten, vruchten en zaden voorhanden zijn, is het onmogelijk om nog langer als vegetariër te leven. Miriam jaagt dus op geiten, possums en konijnen – dieren die in Nieuw-Zeeland als een plaag worden beschouwd. Ze wordt steeds handiger met haar pijl en boog waardoor ze zich als snel ontpopt tot een echte jager die voor het nodige eten zorgt.

De mooiste skill van de wereld is dat ik me overal thuis voel, waar ik ook ben

Het tweede deel van Mijn leven in de wildernis beslaat de aanloop naar en de korte beschrijving van de ruim 3000 kilometer lange trektocht die Miriam en Peter maken langs het Te Araroa-pad dat helemaal van het Noordereiland naar het Zuidereiland loopt. Inmiddels is Miriam mentaal veel sterker geworden en kan ze zich geen ander leven voorstellen dan dat ze nu heeft: “Die wintermaanden waren koud, ruig en oncomfortabel, maar er werd wel iets in me wakker geschud. Dit primitieve leven op de rand van het bestaan gaf me weer het gevoel dat ik leefde. Iets had me in mijn diepste wezen geraakt. De koude bergen hadden een louterende uitwerking. Van de wind werd ik veerkrachtig, van het ijskoude water in de rivier werd ik sterk, en de duisternis leerde me te volharden. Ik moest me volledig overgeven aan de dynamiek en het ritme van de natuur.”

De schaduwkanten van mijn leven in de wildernis

Terwijl Miriam en Peter door het land trekken blijven ze meerdere keren voor enkele maanden op één plek wonen. Tijdens zo’n verblijf leggen ze een moestuin aan, slapen ze in een tent en wassen ze zich in een beek. Miriam gaat er soms alleen op uit om te jagen en lift meerdere keren naar de dichtstbijzijnde stad om daar geld te verdienen als straatmuzikant om haar spaarrekening te spekken (ze leven van de rente die ze daarover krijgen) en wat eten te kopen. Geheel afhankelijk zijn van de natuur blijkt dan ook vrijwel onmogelijk. Het ogenschijnlijke beeld van dit zorgeloze en vooral vrije leven heeft ook zo zijn schaduwkanten. Deze werkt Miriam uit in haar boek en ze vertelt tot in detail over de barre weersomstandigheden waar ze zich dikwijls in bevinden, de ruzies die ze soms met Peter heeft en de lichamelijke pijn die ze tijdens hun reizen meermaals te verduren krijgen.

De cocon is opgelost, de vlinder is uitgevlogen

Het positieve aspect wint het wel in dit boek en dit is voor een groot deel te danken aan de enorme positiviteit die Miriam bezit. Mijn leven in de wildernis is een avontuurlijk coming-of-age verhaal en een persoonlijk reisdagboek in één waarin Miriam circa tien jaar van haar leven beschrijft. Als lezer zie je haar van een jong, onzeker meisje geleidelijk aan veranderen in een zelfstandige vrouw. In geuren en kleuren vertelt Miriam over de prachtige natuur in Nieuw-Zeeland; de mooie zonsondergangen, de wandelingen langs het strand, het klimmen door de bergen, hun tochten door de bossen en natuurlijk de prachtige dieren en planten. Ze doet verslag van hun ontmoetingen met vrienden en vreemdelingen, de invloed van de huidige maatschappij en technologie op ons leven en over haar liefde voor Peter en hun mooie momenten samen. Hier en daar wordt de tekst zelfs wat filosofisch en beschrijft ze mystieke ervaringen, haar groeiende contact met de natuur en citeert ze enkele wijze spreuken van de Chinese filosoof Lao-tse – hier had ze zeker nog wat meer over kunnen uitwijden om haar beschrijvingen in het boek net nog wat meer diepgang te geven. Evenals de film Into the Wild (2007) neemt Mijn leven in de wildernis de lezer mee op een avontuurlijke en spannende ontdekkingsreis op zoek naar de eeuwenoude verbintenis tussen de mens en de natuur.

Geef een reactie op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Abonneer  
Abonneren op
%d bloggers liken dit: