Tokyo Ghoul √A (#2): chaos overheerst in dit emotionele vervolgLeestijd: 5 min.

5 juni 2017
Chaotisch tweede seizoen vol emoties.
tokyo-ghoul-2_header

Over het eerste seizoen van Tokyo Ghoul was ik niet erg enthousiast. Afgezien van een sterke opening viel de rest van het seizoen tegen. Toch was ik stiekem wel benieuwd naar het vervolg van dit bovennatuurlijk horrorverhaal over mensetende wezens die de stad Tokyo terroriseren. Hoe gaat het met half-Ghoul Kaneki Ken? En hoe staat het met de strijd tussen Aogiri, Anteiku en de lokale politie? Lees hieronder wat ik van het tweede seizoen vond!

Van coffeeshop naar achterstraat

Tokyo Ghoul √A (2015) van Studio Pierrot start letterlijk waar het eerste seizoen ophield. Je wordt op die manier direct weer dit bizarre verhaal in gezogen. Na zijn gevecht met Jason heeft Kaneki’s haarkleur een transformatie ondergaan. Daarnaast verlaat hij Anteiku om zich onder de vijandelijke Ghouls, de Aogiri, te scharen. Hij verruilt hiermee de knusse coffeeshop voor de duistere achterstraatjes in de Japanse metropool. Deze keuze zorgt ervoor dat hij Touka bezorgd achterlaat. De focus komt in dit seizoen sterk op haar te liggen en haar gevoelens voor Kaneki.

De Ghoul Investigation Agency is terug!

Daarnaast verwerven de agenten van de Ghoul Investigation Agency (GIA) dit seizoen weer een grote rol. Ghoul hunter Amon vervolgt zijn missie om de Ghouls te vernietigen nadat zijn partner Mado in het eerste seizoen om het leven is gekomen. Hij krijgt hierbij hulp van Mado’s fanatieke dochter Akira en de gestoorde Juzo. Een subplot ontvouwt zich waarin Akira en Juzo zich terecht neerzetten als twee diepzinnige karakters. Akira vindt bij Mado een deel van haar vader terug door de verhalen die hij over hem vertelt. Als gevolg hiervan wordt ze verliefd op hem. Juzo gaat zich, ondanks zijn psychopatische gedrag, binnen de politie steeds meer op zijn gemak te voelen.

Ghouls hebben ook gevoelens

De ontwikkelingen van de verschillende karakters vormen samen met een grote dosis actie en plotwendingen het fundament van dit tweede seizoen. De afleveringen zijn vaak een rollercoaster van emoties. De scènes zitten vol subtiele psychologische diepgang en worden afgewisseld met bloederige vechtscènes die worden aangekondigd door de luide trommels van componist Yutaka Amada. De herkenbaarheid van de emoties zorgt ervoor dat je als kijker erg met de personages meeleeft. De character building is dan ook geweldig gedaan. Al betekent het niet dat dit altijd ten gunste van het personage uitpakt.

Waar is Touka?

Gaandeweg het seizoen leren we dat Kaneki de leefregels van Anteiku nog steeds nastreeft. Hij voedt zich vanuit deze principes niet met mensenvlees. Kaneki is inmiddels zo sterk dat hij zelfs een onsterfelijke kakuja wordt! Maar de rode draad die door het eerste seizoen liep en die verhaalde over de half-Ghoul Kaneki die zich in de wereld van de Ghouls staande probeert te houden, is verdwenen. In plaats daarvan maakt dit seizoen duidelijk dat er op zijn minst twee andere half-Ghouls zijn. Kaneki’s visie doet er zo niet meer echt toe. Het is vooral jammer om te zien dat Touka – die in het eerste seizoen echt een stoere chick was – in dit seizoen een passief hoopje ellende is geworden nu Kaneki verdwenen is. True, ze studeert hard om te kunnen worden toegelaten tot haar vervolgopleiding, maar zoekt tegelijkertijd wanhopig naar manieren om met Kaneki in contact te komen. Ze raakt zelfs bevriend met Kaneki’s jeugdvriend Hide! Kaneki’s verdwijning heeft veel emotionele scènes tot gevolg die voor de kijker goed te begrijpen zijn. Echter, als kijker verwacht je toch wel wat meer girlpower van haar na het eerste seizoen te hebben gezien.

De chaos overheerst

Terwijl het bloed tegen je scherm opspat, is het duidelijk dat ook de chaos weer overheerst in Tokyo Ghoul √A. Nieuwe personages worden meermaals zonder introductie opgevoerd. Verschillende subplots dragen niet altijd bij aan de twee overkoepelende verhaallijnen. Namelijk, de strijd tussen de GIA en de Ghouls en de positie van Anteiku nu zij door Kaneki zijn achtergelaten. Als kijker tast je in het duister en krijg je het idee belangrijke informatie te missen. Grote kans dat de makers er vanuit gingen dat kijkers de manga hebben gelezen en de anime hier eerder als een losse bewerking van moet worden gezien.

Tokyo Ghoul √A eindigt chaotisch

Tokyo Ghoul √A eindigt, evenals het eerste seizoen, middenin een groots gevecht. Een einde dat de chaos binnen de anime helaas nog wat meer benadrukt. Toch heeft het tweede seizoen bij mij – in tegenstelling tot het eerste seizoen – wel iets weten te raken. Of dit komt door de emotioneel geladen scènes waarin de menselijkheid van deze genadeloze groep kannibalen nog eens extra wordt benadrukt; ik weet het niet. Maar ik weet wel dat ik stiekem alweer uitkijk naar een mogelijk derde seizoen.


Eindoordeel: Tokyo Ghoul #2 (2015)
  • Verhaal
  • Personages
  • Muziek
4.3

Samenvatting

De ontwikkelingen van de verschillende karakters vormen samen met een grote dosis actie en plottwists het fundament van dit tweede seizoen van Tokyo Ghoul. De afleveringen zijn vaak een rollercoaster van emoties, de scènes zitten vol subtiele psychologische diepgang en worden afgewisseld met bloederige vechtscènes. De herkenbaarheid van de emoties zorgt ervoor dat je als kijker erg met de personages meeleeft. De character building is dan ook goed gedaan, wat niet betekent dat dit altijd ten gunste van het personage uitpakt.

Regie: Shûhei Morita | Voice Cast: Natsuki Hanae, Sora Amamiya, Shintaro Asanuma, e.a. | Scenario: Sui Ishida, Chûji Mikasano | Duur: 12 afl. van 24 min. | Genre: Animatie, Actie, Dark Fantasy, Horror | Jaar: 2015

Geef een reactie op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Abonneer  
Abonneren op
%d bloggers liken dit: