Wat je van bloed weet: huiselijk geweld in een bevoorrecht milieuLeestijd: 3 min.

15 augustus 2022
, ,
wat-je-van-bloed-weet-philip-huff_header

Titel: Wat je van bloed weet
Auteur:
Philip Huff
Uitgeverij:
Prometheus
Genre: Literatuur
Bladzijdes:
288
Uitvoering:
Paperback
ISBN:
978-90-446-5051-8

‘Beter verwend dan verwaarloosd’ is een uitspraak regelrecht uit Het Gooi. Maar dat achter de voordeur van de Gooische vrijstaande villa’s niet altijd alles vredig verloopt, bleek al eerder uit een bekende Nederlandse hitserie. Met Wat je van bloed weet schreef Philip Huff een schrijnende roman over drie kinderen die opgroeien in een onveilige thuissituatie. Aan de buitenkant valt hier weinig van te merken. Alle drie hebben de kinderen een hoge opleiding. Ze doen aan sport (hockey, uiteraard) en aan geld is geen gebrek. Een ogenschijnlijk leuk, gezellig en zorgeloos leven. Toch worden de incidenten thuis alleen maar erger. Van gebroken glas op de vloer tot aan fysiek geweld waarbij bloed vloeit. De naamloze hoofdpersoon weet het zeker: op een dag zal hij wegvluchten uit dit gezin. Hij heeft dan ook moeite met de loyaliteit van zijn oudere zus Emilie, en voelt de verantwoordelijkheid voor zijn broertje Alexander steeds zwaarder op zijn schouders drukken.

Onveilig opgroeien in een geprivilegieerde omgeving

In Wat je van bloed weet is een grote rol weggelegd voor de gevoelens van de hoofdpersoon voor Cato. Deze kalverliefde geeft hem wat afleiding van het geweld thuis. Toch betrapt de hoofdpersoon zich gedurende zijn adolescentie op karaktertrekken van zijn ouders. Vooral de gelijkenis met zijn vader valt hem zwaar: ‘Je bent bang dat als je naar je vader kijkt, je niet ziet wie je gaat worden, maar wie je al bent.’ Net als zijn vader heeft de jongen moeite om zijn woede onder controle te houden. De thuissituatie wordt bovendien steeds onveiliger. Het maakt niet meer uit dat de ouders enkele maanden per jaar gescheiden leven, of de kinderen bij familieleden worden ondergebracht. Angst, woede en verdriet hebben zich in de kinderen genesteld. Ze vormen een voedingsbodem voor tal van problemen waar ieder op een eigen manier mee omgaat. De lezer volgt de hoofdpersoon vanaf het moment dat hij een jaar of zeven is, en de plot loopt door tot hij in de dertig is. Op die manier schept Huff een aardig beeld van wat onveilig opgroeien evengoed teweeg kan brengen in een geprivilegieerde omgeving.

Jeugdtrauma’s in jij-vorm in Wat je van bloed weet

Wat je van bloed weet is de vierde roman van Huff die in 2009 debuteerde met Dagen van gras. Huff werkt als schrijver en regisseur en heeft naast romans ook essays en verhalenbundels op zijn naam staan. Hoewel Wat je van bloed weet leest als een memoir, benadrukt de auteur in het nawoord dat de roman fictief is. Huff kiest er in zijn boek voor om vanuit de tweede persoon te schrijven. De roman krijgt daardoor iets afstandelijks; alsof de lezer iets onder ogen is gekomen wat niet de bedoeling was. Anderzijds maakt dit het verhaal tussen de personages in het boek en de auteur intiemer. Dit komt omdat de auteur, die ouder en wijzer is, zijn jeugdtrauma’s een plek heeft gegeven en zijn verschillende jongere ‘ikken’ met de kennis van nu toespreekt. Gaandeweg de roman sleept de plot zich voort waarbij Huff veel invulling overlaat aan de lezer. De lezer moet vaak gissen terwijl die op afstand wordt gehouden door de jij-vorm die wordt gehanteerd. Het gevoel bekruipt je dat niet alle gebeurtenissen ertoe doen om te worden verteld. De cursieve stukjes tekst voorafgaand aan ieder hoofdstuk komen daarentegen hard binnen. Ze markeren het contrast tussen de pijnlijke realiteit en hoe het had kunnen zijn in een utopische, ideale thuissituatie.


Schaf Wat je van bloed weet hieronder aan of steun je boekhandel via Libris.

Eindoordeel: Wat je van bloed weet
3
Volg mij op:

Geen reacties

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: